Narcisme Nederland - Forum

Op deze informatie kunt u hier niet reageren.

Je blijft geloven dat de goede tijd terugkomt
Wanneer je midden in een moeilijke relatie zit, kijk je niet alleen naar wat er vandaag gebeurt. Je denkt ook aan hoe het ooit was. Aan de mooie gesprekken, de fijne momenten en de plannen die jullie samen maakten. Misschien herinner je je nog hoe liefdevol, zorgzaam of betrokken de ander kon zijn. Juist die herinneringen maken het moeilijk om los te laten. Daardoor blijf je hopen dat die persoon weer terugkomt. Je denkt dat de problemen misschien tijdelijk zijn en dat alles weer goed kan worden als jullie er samen hard genoeg voor werken.

Goede en slechte periodes wisselen elkaar af
Een emotioneel ongezonde relatie bestaat zelden alleen uit ruzie of spanning. Vaak zijn er ook periodes waarin het juist weer goed lijkt te gaan. De ander is vriendelijk, toont aandacht of belooft dat het vanaf nu anders zal worden. Op zulke momenten voel je weer hoop en denk je dat jullie samen een nieuwe start kunnen maken. Wanneer de problemen daarna terugkeren, probeer je jezelf ervan te overtuigen dat het een uitzondering was. Je houdt vast aan de gedachte dat de volgende rustige periode misschien wel blijvend zal zijn. Zo ontstaat een patroon waarin hoop en teleurstelling elkaar steeds opnieuw afwisselen.

Je wilt de relatie niet zomaar opgeven
Voor de meeste mensen is een relatie niet iets waar je zomaar mee stopt. Wanneer er problemen ontstaan, probeer je die eerst samen op te lossen. Je gaat meer je best doen, probeert beter te communiceren of houdt nog meer rekening met de ander. Dat doe je omdat je gelooft dat een relatie de moeite waard is om voor te vechten. Die betrokkenheid is op zichzelf een mooie eigenschap. Tegelijkertijd kan zij er ook voor zorgen dat je langer blijft hopen dan goed voor je is. Je blijft zoeken naar oplossingen, terwijl je steeds minder aandacht hebt voor de vraag wat de situatie eigenlijk met jou doet.

Hoop kan je ook vasthouden
Hoop geeft mensen kracht. Ze helpt je moeilijke periodes door en laat je geloven dat verandering mogelijk is. Toch kan hoop ook maken dat je blijft wachten op iets wat steeds opnieuw wordt beloofd, maar uiteindelijk niet gebeurt.
Daardoor richt je je aandacht steeds vaker op de mogelijkheden van de relatie, in plaats van op de werkelijkheid van dat moment. Je ziet vooral wie de ander zou kunnen zijn en probeert minder te kijken naar hoe de situatie nu werkelijk is. Dat maakt het moeilijk om afstand te nemen of een beslissing te nemen die goed is voor jezelf.

Loslaten is meer dan afscheid nemen
Wanneer je uiteindelijk merkt dat de situatie niet verandert, kan dat veel verdriet geven. Je neemt dan niet alleen afscheid van een relatie, maar ook van de toekomst waar je op had gehoopt. De gezamenlijke plannen, verwachtingen en dromen vallen langzaam weg en dat kan voelen als een groot verlies. Het is daarom heel begrijpelijk dat loslaten tijd kost. Niet omdat je zwak bent, maar omdat je afscheid neemt van iets waar je met heel je hart in hebt geloofd. Dat proces verloopt voor iedereen anders en laat zich niet afdwingen.

Er mag ook weer hoop voor jezelf ontstaan
Op een bepaald moment verschuift de aandacht langzaam. Niet langer staat de vraag centraal of de ander zal veranderen, maar wat jij nodig hebt om weer gelukkig te worden. Dat is vaak een moeilijke stap, omdat je zo lang gewend bent geweest om vooral met de ander bezig te zijn. Toch ontdekken veel mensen dat juist daar iets nieuws begint. De hoop verdwijnt niet, maar krijgt langzaam een andere richting. Niet langer hoop op verandering van de ander, maar hoop op meer rust, meer vrijheid en een leven waarin jij weer jezelf mag zijn.

Lees ook

• Waarom kan ik niet gewoon weggaan?
• Waarom vertrouw ik mijn eigen gevoel niet meer?
• Ik herken mezelf niet meer.
• Zou dit narcisme kunnen zijn?
• Ik ben zo opgegroeid, dus is dit wel normaal?
• Herkenningscheck