Pagina 1 van 1

14. Ik ben zo opgegroeid, dus is dit wel normaal?

Geplaatst: do 06 augustus 2026 17:39:49
door NNAdmin
Op deze informatie kunt u hier niet reageren.

Wat normaal is, leer je als kind
Als kind ga je ervan uit dat wat je thuis meemaakt, normaal is. Je hebt immers niets om het mee te vergelijken. De manier waarop je ouders met elkaar omgaan, hoe er tegen jou wordt gesproken en hoe conflicten worden opgelost, vormt het beeld dat je ontwikkelt van wat een gezin en een relatie horen te zijn. Pas veel later ontdek je soms dat andere gezinnen heel anders functioneren. Dat kan verwarrend zijn, zeker wanneer je jarenlang hebt gedacht dat jouw ervaringen bij het leven hoorden.

Je leert je aanpassen zonder dat je het merkt
Kinderen zijn afhankelijk van hun ouders. Zij kunnen niet weglopen of besluiten ergens anders te gaan wonen. Daarom passen zij zich vaak aan de situatie aan. Je leert wanneer je beter stil kunt zijn, wanneer je een ouder beter met rust kunt laten of wanneer je probeert de sfeer weer goed te maken. Als kind is dat een begrijpelijke manier om met een moeilijke situatie om te gaan. Het helpt je om de dag door te komen en conflicten zoveel mogelijk te vermijden. Het probleem is alleen dat dit gedrag later zo vanzelfsprekend kan worden, dat je niet meer merkt hoeveel invloed het nog steeds op je leven heeft.

Je neemt oude patronen mee naar later
Wat je als kind leert, neem je vaak onbewust mee naar je volwassen leven. Misschien ben je gewend geraakt om eerst naar de behoeften van anderen te kijken en daarna pas naar die van jezelf. Of je voelt je verantwoordelijk voor de sfeer in een relatie, omdat je dat vroeger thuis ook al was. Daardoor kun je terechtkomen in relaties die vertrouwd voelen, ook wanneer ze eigenlijk niet goed voor je zijn. Niet omdat je daarvoor kiest, maar omdat het gedrag van de ander je onbewust doet denken aan wat je altijd hebt gekend.

Vertrouwd is niet altijd gezond
Veel slachtoffers vertellen dat zij achteraf pas ontdekten dat bepaalde situaties helemaal niet normaal waren. Dingen die zij jarenlang vanzelfsprekend vonden, bleken voor anderen juist opvallend of zorgelijk te zijn. Dat kan een pijnlijke ontdekking zijn, omdat je beseft dat je veel gedrag hebt geaccepteerd dat eigenlijk niet bij een gezonde relatie hoort. Vertrouwd voelt veilig, ook wanneer het niet goed voor je is. Juist daarom kan het zo moeilijk zijn om te herkennen dat bepaalde patronen schadelijk zijn. Je vergelijkt ze immers met wat je altijd hebt meegemaakt en niet met hoe een gezonde relatie eruit kan zien.

Je hoeft niet hetzelfde patroon te blijven volgen
Opgroeien in een onveilige omgeving betekent niet dat jouw toekomst vastligt. Wat je als kind hebt geleerd, heeft invloed op hoe je naar jezelf en anderen kijkt, maar het bepaalt niet wie je bent of wie je zult blijven. Veel mensen ontdekken pas op latere leeftijd waarom zij steeds dezelfde keuzes maakten of waarom bepaalde relaties zo vertrouwd voelden. Dat inzicht kan helpen om oude patronen stap voor stap te doorbreken en nieuwe ervaringen op te doen waarin respect, veiligheid en gelijkwaardigheid wel vanzelfsprekend zijn.

Je verleden verklaart veel, maar bepaalt niet alles
Wanneer je begrijpt welke invloed je jeugd heeft gehad, vallen veel puzzelstukjes op hun plaats. Je begrijpt beter waarom je jezelf steeds aanpaste, waarom je zo lang bleef hopen of waarom je zo moeilijk voor jezelf opkwam. Dat inzicht is geen reden om jezelf of anderen te veroordelen, maar kan wel een belangrijke stap zijn om jezelf beter te leren begrijpen. Je verleden kun je niet veranderen. Wel kun je leren dat wat vroeger normaal leek, niet de maatstaf hoeft te zijn voor de rest van je leven. Juist dat besef geeft veel mensen de ruimte om stap voor stap andere keuzes te maken.

Lees ook
  • Waarom kan ik niet gewoon weggaan?
  • Waarom blijf ik hopen dat het beter wordt?
  • Zou dit narcisme kunnen zijn?
  • Herkenningscheck.
  • Kenniscentrum Narcisme.
  • Ervaringen van lotgenoten.